22957127
تترافرم
ارائه دهنده انواع شیشه و آیینه های رنگی
آمار مراجعات
مهمان :  67
اعضا :  0
آمار این صفحه
امروز :  1
دیروز :  6
کل مشاهده :  2149
عضویت درکانال تلگرام تترافرم

 

 

 

 

آینه کریستال

آینه کریستال

آینه سوپرکلییر چیست؟

تفاوت آینه برنز و مسی چیست؟

به نوعی از آینه اطلاق میگردد که با استفاده از شیشه سوپرکلییر فوق شفاف طی عملیاتی جیوه ورنگ گردیده است و از نظر رنگ و وضوح تصویر بسیار روشن تر و شفاف تر از آینه های معمولی میباشند

آینه های کریستال با کوتینگ جیوه بوهلر المان تولید شده ودارای محافظ رنگی مس و دو لایه رنگ میباشد

تترافرم ارایه دهنده آینه های کریستال در ضخامت های متفاوت از میل4-6

آینه های کریستال به علت حذف عناصری مانند اهن و روی و منگنز دارای شفافیت بیشتری دارند

آیینه‌کاری هنری است با قدمتی شگفت که از پیشینه نخستین و آغاز این هنر ظریف در ایران اطلاع قطعی در دست نیست. آنچه می‌توان در این زمینه اظهار داشت این است که مرحله نخستین و ابتدایی این هنر مربوط به اواخر سلطنت شاه عباس بزرگ می‌شود که اکنون نمونه‌ای از آن سراغ نمی‌رود و می‌توان گفت کهن‌ترین اثر موجود در ایران آیینه‌کاری‌های کاخ چهلستون اصفهان از زمان شاه عباس دوم است.

دلیل این امر آن است که در دوران شاه عباس بزرگ بازرگانی ایران با فرنگستان رونق بسزا یافت و از جمله کالاهای وارده جام‌های آیینه بود که از شهر ونیز به ایران می‌آوردند و با توجه به دوری راه و چگونگی وسایل حمل و نقل آن زمان و شکننده بودن جام آیینه چه بسا تا رسیدن آن به مقصد مقداری از این کالای کمیاب و گران‌قیمت آن زمان می‌شکست و کم‌کم استادان ایرانی درصدد برآمدند که قطعات جام‌های شکسته آیینه را برای تزیین درون ساختمان‌ها بکار برند و با چنین ابداعی شکسته‌های جام‌های آیینه را به بهترین ترتیب مورد بهره‌برداری قرار دادند و در عین حال کاخ شاهی را به صورتی تازه و بدیع آراستند و پس از آن به تدریج هنر آیینه‌کاری به صورت‌های گوناگون و در موراد مختلف مرسوم و متداول شد

در دوره قاجاریه مخصوصا در زمان ناصرالدین شاه، هنر آیینه‌کاری رونق و گسترش یافت و به‌ویژه هنرمندان شیراز از نظر نازک‌کاری‌ها و روی هم قرار دادن شیشه‌های مختلف ساده و رنگی و جام‌ها و گلبرگ‌های ریز آیینه، در این زمینه

تاریخچه آینه در ایران

بی‌گمان از آن روزگار که بشر پا به عرصه وجود گذاشت،‌ احتیاج به آینه را حس کرد. این احتیاج روزبه‌روز فزونی گرفت و برای رفع این نیاز بشر اولیه از آینه‌ای که طبیعت در اختیار او گذاشته بود، یعنی آب استفاده کرد. باید دانست که همین آب بشر را به شناختن آینه رهنمون شد و به داشتن آن حریص ساخت.

اگر به نظر بیاوریم که انسان‌های اولیه برای نوشیدن آب ناچار بودند به داخل نهر یا حوضچه‌های طبیعی خم شوند، درمی‌یابیم که از کجا بشر به خاصیت انعکاس تصویر پی‌برد و به داشتن وسیله‌ای که بتواند صورت خود را به راحتی در آن ببیند علاقه‌مند شد. این آرزوی بشر زمانی‌که فلزات کشف شدند، جامه عمل پوشید. کشف فلزات بخصوص مس سبب شد که اولین آینه همراه با سایر ابزار فلزی به دست بشر ساخته شود. بنابراین باید گفت بشر عصر مس مخترع آینه بوده است. در ایران قدیمی‌ترین آینه از حفریات سیلک (نزدیک کاشان) به دست آمده. این آینه‌ها عبارتند از صفحات مدوری از مس که اطراف آن اندکی برآمده ساخته شده و فاقد دسته‌اند. به این ترتیب از حدود هزاره چهارم قبل از میلاد ساختن آینه در ایران آغاز شده است.

در این صفحات مسین به نحوی صیقلی می‌شدند که قابلیت انعکاس می‌یافتند. پس از آنکه مس جای خود را به مفرغ داد،‌ آینه‌ها نیز از جنس مفرغ ساخته شده‌اند.

هنرنمایی و ابتکار فراوان به خرج داده‌اند.

از حفریات تپه حصار دامغان،‌ شوش، خوروین فارس، املش و سایر نقاط ایران آینه‌های برنزی به دست آمده که قدمت آنها بین ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰ ق.م است. این آینه‌ها اغلب دسته‌ای کوتاه دارند. در میان اشیا برنزی مکشوفه از لرستان نیز تعدادی آینه به دست آمده است. 

به‌طور کلی آینه‌های برنزی شامل صفحات نازک و مدوری هستند که هر دو طرف آن به‌خوبی صاف و صیقلی می‌شده است. گاهی دسته آینه عبارت است از زنی که آینه را روی دست‌های خود نگه داشته است.

علاوه بر آینه‌های کوچک دستی آینه‌های پایه‌دار نیز ساخته می‌شد. این آینه عبارت است از صفحه‌ای نسبتا بزرگ با پایه‌ای استوانه‌ای شکل و تو خالی که بر صفحه مدور کوچکی استوار شده و قادر است بر پایه خود بایستد. چنان‌که دیده می‌شود آینه روی دست‌های مجسمه زنی قرار داده شده است. این آینه متعلق به هزاره اول ق.م است. در ادوار تاریخی ایران نیز ساختن آینه به نحوی بهتر و شفاف‌تر ادامه یافت. 

متأسفانه از دوره امپراتوری با عظمت هخامنشی آینه‌ای تاکنون به دست نیامده است، اما لازم است در اینجا که سخن از آینه و سوابق آن است از کاخ تچر داریوش بزرگ نام ببریم. این بنا که از کاخ‌های زیبای تخت‌جمشید است و قسمتی از آن مانند درگاه‌ها،‌ طاقچه‌ها و قسمتی از دیوار تقریبا سالم مانده از سنگ‌های سیاه کاملا صیقلی ساخته شده است. شفافیت سنگ‌های این کاخ به‌ویژه قسمت داخلی پنجره‌های تالار مرکزی به میزانی است که تصویر چهره به خوبی در آن منعکس می‌شود. به همین سبب این تالار را «تالار آینه» نامیده‌اند. این تالار را باید اولین تالار آینه ساخته شده در جهان دانست.

از دوره سلوکی آیینه مفرغی مدوری در کرمانشاه به دست آمده‌،‌ نقش پشت این آینه عبارت‌ است از تعدادی دایره‌های داخل هم که با خطوط موازی تزیین یافته‌ است.

در میان اشیا مکشوفه متعلق به دوره ساسانی نیز آینه کوچک مدوری وجود دارد که در املش کشف شده است. جالب توجه اینکه این آینه هنوز جلا و درخشندگی خود را حفظ کرده‌ است. نقش پشت این آیینه شامل چهار برگ متقابل است که به وسیله دایره‌های متحدالمرکزی احاطه شده است.

در این دوره معمولا برای اینکه آینه بهتر جلا پذیرد و صیقلی گردد مقدار زیادی نقره در آلیاژ آن مصرف می‌شد. گاهی نیز به‌طور خالص از نقره تهیه می‌شد.

آینه‌های ساخته شده در دوره اسلامی بیشتر آینه‌های بی‌دسته‌اند. البته آینه‌های دسته‌دار نیز ساخته می‌شود که تعداد آنها کمتر است. این آینه‌ها صفحاتی مدورند که یک طرف آن دارای نقوش برجسته شامل تصاویر حیوانات، گل و گیاهان مختلف، خطوط تزیینی و طرف دیگر به خوبی صیقلی شده است. معمولا در پشت این آینه‌ها قسمت برجسته سوراخ‌داری است که از آن نخ می‌گذراندند و به این ترتیب آینه قابل آویزان کردن می‌شد.